|
HAIBUN
Copyright: Overname van teksten en illustraties enkel na schriftelijke
toestemming

Een haibun is een literaire stijl met een
beschrijvend samengaan van proza en haiku. Een spiegelbeeld van ‘onze’
reguliere wereld, dat focust op dagelijkse ervaringen. Meestal [maar
niet noodzakelijk] geschreven in de tegenwoordige tijd met een veelvoud
aan instappen: van slangenkuil en moordgriet tot kermisattractis, tattoe
en jonge bamboescheut. Een haibun is een ontmoetingsplaats voor bevlogen
poëzieliefhebbers. De haibun is een smeltkroes, een schattenhuis met
veel kamers. Een haibun houdt van
oogverblindende contrasten en van een speelse en bescheiden
geest, in staat de dingen in hun samenhang te zien, zonder strakke
voorschriften. Dat hebben we inmiddels gehad. Haibun-begrenzingen inzake
stijl en opmaak wijzigden sinds meester Bashō, in 1689, de smalle weg
naar Oku koos. Op vandaag doet een auteur zijn eigen ding. Zo bestaat
geen vastgestelde lengte voor een haibun en de haiku moeten geen direct
verband hebben met het onderwerp. De lezer moet zich alleen maar iets
inbeelden…
zingen van pelgrims
in de oude kathedraal
een gauwdief
|
Als genre is de haibun zelden beoefend, ook al is er een directe
link met de haiku. De haibun haalt zelfs zijn inspiratie uit de
haiku, zijn aandacht gaat naar dagelijkse dingen uit het leven van
de auteur en zijn omgeving. De haibun sprokkelt snippers uit de dagelijkse omgang met
mensen en dingen. De grijns haalt het vaak op de schaterlach.
Luidruchtigheid belast namelijk de geest. En de geert?
De beschrijvende stukjes over feesten, ontmoetingen
en het haikuschrijverschap, vragen soberheid en lichtvoetigheid om
bepaalde anekdotes en gebeurtenissen te (over)belichten. De
uitvergroting als stijlmiddel.
Het hanteren van beknopt maar beeldrijk proza waarin telkens haiku
zijn verwerkt, is heerlijk en uitdagend. Op zich vormen de haiku's
een aanvulling maar geen herhaling van de tekst. Kenmerkend bij de
speelse beschrijvingen zijn de soms verrassende overgangen, het
associatief denken, de milde ironie of het vlijmscherpe cynisme.
Vermakelijk voor de enen en ergerlijk voor wie wat overgevoelig is?
Ach, alles heeft met alles te maken, dus ook met het gebekt
zijn…Elke kangoeroe zijn buidel?
Een arrogant 'Wij
vinden een opstelletje met slechts één vers meestal nogal mager,'
doet Kawa schateren.
de lege straten
glanzen in het ochtendlicht
plots een sirene
HAIBUN
English
Haibun: in a nutshell, prose
narrative interspersed with haiku.
Haibun: in een notendop,
verhalend proza doorspekt met haiku.
Haibun: résumée, narration
poétique en prose parsemée de haïku.
A
haibun is a literary style, with
a descriptive combination of prose and haiku
poetry. A mirror image of 'our' regular world, that focus on everyday
experiences.
Most often
[but not necessarily] it is written in the present tense with
a multiplicity of ideas: from snake pit and hot bird to fairground
attraction, tattoo and young bamboo shoot. A haibun is a meeting place
for passionated poetry lovers. The haibun is a melting pot, a
treasure-house with many chambers. Love the glaring contrasts and a
playful and modest mind with the ability to see things in their proper
context, without rigid rules and prescriptions.
We're well rid of that. Haibun boundaries of style a format have changed
a lot since master Bashō travelled the narrow road to Oku in 1689.
Nowadays an author can arrange and intersperse the prose and haiku in
whatever format suits the piece. There is no set length to a haibun and
the haiku does not have to relate directly to the subject matter. The
reader must only imagine.
chanting of pilgrims
in the old cathedral
a pickpocket
LINKS
CONTEMPORARY HAIBUN ON
LINE
Ray Rasmussen USA
|