|
HAIKU
De haiku is als klassieke dichtvorm, afkomstig
uit Japan (17de eeuw). Haiku-dichter Shiki (1867-1902) haalde het
woord haiku uit de koppeling van de eerste lettergreep van haikai
(speels vers) en de laatste lettergreep van hokku (aanzetvers). Die
aanzetstrofe behoorde tot een langer gedicht, een kettinggedicht of
renga. De haiku is door zijn eenvoud en strakke vormgeving zo
concreet dat hij niet te vangen is binnen een abstracte ontleding.
Er bestaat nauwelijks een adequate definitie van de haiku. De haiku
is een vingerhoed vol emoties, waarin weinig ruimte is voor al te
strakke ontledingen. Het
is een drieregelig rijmloos vers van ongeveer 5-7-5
lettergrepen. Een
haiku vereist geen opsmuk met intellectualisme. Een haiku laat de dingen zien
zoals ze zijn, in één flits. Matsuo Bashō wist het wel: ‘Leer
de regels, en vergeet ze’.
tijdens het lezen
over woorden struikelen
een herinnering
Een haiku zou ongeveer aan volgende
criteria beantwoorden:
1. bevat ongeveer
17 lettergrepen, in 3 lijnen van 5-7-5
lettergrepen.
2.
heeft een link met de
natuur.
3.
vertrekt van een zintuiglijk
waarnemen.
4.
presenteert een gebeurtenis
in het ‘nu’.
5.
is objectief, drukt weinig
persoonlijke gevoelens uit.
6.
vermijdt metaforen en rijm.
7.
heeft meestal een connotatie
met een seizoen.
Hedendaagse haikudichters, ook wel: ‘haijins’
genoemd, gaan creatief om met bovenstaande voorschriften. In Japan
is de link tussen het lettergrepenaantal en de ademlengte
belangrijk. Haiku's gelijkstellen aan het tellen van
lettergrepen is steeds vaker verleden tijd.
zomerse hitte
buren praten over oorlog
en eten ijs
HAIKUMOMENT:
Sommige haikuliefhebbers stellen dat aan een
haiku een authentieke waarneming ten grondslag moet liggen, het
zogenaamde ‘haikumoment’. Deze vreemde regel is niet van Japanse
oorsprong, maar is in het westen ontstaan. Wie dicteert dat een
haiku niet geconcipieerd mag worden achter de schrijftafel, vergeet
dat de creatie van een haiku is iets tussen de auteur en zijn
poëzie. Stielkennis is in deze geen scheldwoord. Het ‘haikumoment’
openbaart zich in het vers zelf.
De binnenruimte van de
haiku, gelinkt aan taalvaardigheid bij het verwoorden, is
belangrijker dan wat zich in de directe natuurobservatie afspeelt.
Een haiku is in de eerste plaats poëzie. Hoe moeilijk is
gemakkelijk? Het antwoord is vrij simpel: 'Verbeelding en het
vermogen iets te bedenken zijn een schitterend deel van de
menselijke ervaringswereld, dus zou het zonde zijn daarmee geen
toegang te zoeken tot de haiku’s’. De Franse filosoof Henri Bergson
schreef in zijn 'Matière et Mémoire': A vrai dire, toute perception
est déjà mémoire.' Alle waarneming is inderdaad herinnering,
zodoende kan er bezwaarlijk sprake zijn van een haikumoment. Noteren
gebeurt altijd achteraf...
onder de tafel
niet meer van deze wereld
Gelukkig Nieuwjaar
Voor meer reflecties
over haiku's, zie mijn:
SCHAKENDE HERMIETEN
Mail nu om jouw
exemplaar te bestellen:
MAIL
LINKEN
HET HAIKU
MOMENT De
aanbevolen
haikuwebsite van Marc Hendrickx.



|